IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 And so we meet again

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: And so we meet again    di sep 11, 2012 7:02 am



Ze moest even weg. Gewoon weg van al de drukte zodat ze haar hoofd leeg kon maken en misschien een beetje kon ontspannen voor de verandering. Scholen.... altijd maar stress en niets meer. Het was vaak meer een last dan dat het iemand goed deed en ze werd er af en toe verschrikkelijk chagrijnig van. Het bos werkte weer geruststellend zoals wel vaker. De zachte wind leek haar gedachten mee te voeren en langzaam had ze het idee dat er wat meer rust in haar hoofd kwam. Kort bleef ze staan. Haar oren stonden open voor alle geluiden die op haar af kwamen. Kort sloot ze haar ogen en ze slaakte een zucht. Onbewust haalde ze een hand door haar haren heen, het was een tik waar ze zich niet altijd van bewust was en soms vonden de wezens om haar heen het irriterend.
Ze opende razendsnel haar ogen weer toen ze een vreemd geluid leek te horen wat niet paste bij de omgeving. Voetstappen leken het te zijn maar waarschijnlijk was het zo dat ze het zich inbeeldde. Ze keek omhoog. Net boven haar hing een lage maar dikke tak en een vrolijk lachje verscheen rond haar lippen. Ze trok zich op aan de tak en vervolgens ging ze er zo gemakkelijk mogelijk op liggen. Ze had helemaal geen zin meer om terug te gaan.... Misschien dat ze ook maar hier zou blijven, niemand zou haar daar missen aangezien ze toch nieuw was en zelf zou ze het al helemaal niet missen. Ze kon alles daar missen als kiespijn en de kalmte die er nu door haar heen ging vond ze prima zat. Onbewust zat ze al weer half in een zelfbedachte wereld. Vaak wanneer ze een verhaal bedacht leek het net alsof ze er zelf in vast zat... helaas was dat niet zo. Haar waakzaamheid ging een beetje weg en waarschijnlijk zou iemand haar zo kunnen vermoorden zonder dat ze het werkelijk door zou hebben.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    di sep 11, 2012 7:57 am

Met zijn handen in zijn zakken liep hij in een rustige pas door het bos heen. Zijn blik was voor zich uit gericht, bij elke stap die hij zette leek er geen beweging te komen in zijn blonde korte haren die in model gezet was door gel. Af en toe bekeken zijn blauwe ogen de omgeving, maar het duurde niet lang of hij keek weer voor zich uit.
Zijn naam was Kai Chambers. Een lange jongen breedgeschouderde jongen. En de meesten konden wel zeggen dat hij er goed uit zag. Niet dat hij zich er wat van aan trok. Hij was zich er niet van bewust hoe anderen naar hem keken, laat staan dat hij zich er interesseerde. Een lichte zucht ontsnapte zijn mond. Dit was een totaal nieuwe omgeving voor hem. Hij was ingeschreven in een nieuwe school. Usay High als hij het zich goed herinnerde. Hij zou er morgen naar toe gaan voor zijn eerste dag. Vandaag was hij simpel weg van plan om niks te doen, of in ieder geval wilde hij het op een relaxte dag houden. Kai trapte af en toe een steentje weg die hij op zijn pad tegen kwam. Hij wist niet wat hij zich van de nieuwe school moest voorstellen. Hij had er nog weinig over gehoord, enkel dingen over kunnen lezen op de site of de brieven die hij had gekregen voor zijn toelating. Zolang het maar een school was met niet te veel strenge docenten en dat soort zooi er om heen. Dan vond hij het goed.
Voor een moment bleef Kai staan zodra hij boven zich iets leek te horen. Hij keek omhoog een boom in. Langzaam aan verscheen er een flauwe grijns op zijn mond. Ten eerste was het iemand die hij kende, die boven hem hing in een tak. Ten tweede leek ze in gedachten te zijn. Kai besloot daar dan ook gebruik van te maken. Hij liep naar de boom toe en pakte een tak vast. Hij trok zich omhoog en al snel volgde een andere tak tot dat hij bij het meisje, oftewel een oude vriendin van hem, op de tak kwam zitten. ''Aan het dromen?'' Vroeg Kai plotseling aan haar. Zijn ogen stonden kalm op haar gericht. Hij had haar al een tijd niet meer gezien. Maar hij herkende haar nog wel, Kaie. Hij wachtte rustig af tot hoe ze zou reageren op zijn plotselinge komst naar haar toe.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    di sep 11, 2012 8:09 am



Ze merkte niet al te veel van de dingen om haar heen. Alles ontging haar. Ze had haar ogen gesloten en het leek bijna alsof ze niet ademde. Ze had gewoon nauwelijks adem nodig als ze zo aan het dromen was. Niet hoorde ze dat er iemand aan kwam. Toen ze wat voelde bewegen op de tak en opeens een stem hoorde schrok ze zich dan ook kapot. Ze schrok zo erg dat ze van de tak af viel en met een zware dreun op de grond terecht kwam. De dame had haar ogen wijd open en toen kreeg ze een grijns rond haar lippen. Dat was nadat ze door kreeg wie het was. Op haar licht getinte huid was geen kras te zien toen ze opstond en haar kleding af klote. "Nee, natuurlijk niet. Dat doe ik nooit" zei ze zacht grinnikend tegen hem.
Deze jongeman kende ze al van een hele tijd geleden. Ze vond het leuk hem weer te zien. Hij was wel degelijk veranderd in de tijd dat ze hem niet had gezien, in tegenstelling tot zijzelf die niet meer zou veranderen. Ze klom weer op de tak en ging tegenover hem zitten. "Hoe gaat het met je? Ik had je hier zeker niet verwacht Kai." zei ze tegen hem met een vriendelijke klank in haar stem. Ze had het zeker gemist, iemand waarmee ze goed kon praten. Iemand die ze al kende en iemand die gewoon... Ja normaal was of iets in die geest. Ze haalde even diep adem en weer haalde ze een hand door haar zwarte haren heen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    di sep 11, 2012 9:53 am

Het duurde niet lang of Kaie gaf haar reactie. En niet zomaar een reactie, het was een behoorlijk hilarische. Kaie viel van de tak af, ze leek behoorlijk geschrokken te zijn van hem. Kalm keek Kai met een lichte grijns omlaag naar haar. Het duurde dan ook niet lang of er verscheen net zo'n lichte grijns op haar gezicht zodra ze door kreeg dat hij het was. Ze konden beide wel wat hebben. Als hij iemand anders was geweest had ze vast en zeker anders gereageerd. Maar zij waren vrienden. Ze hadden lol met elkaar gehad. Dus dit voorval werd vast snel vergeten. Het duurde dan ook niet lag of ze stond weer recht, klopte haar kleren af en reageerde op zijn woorden. ''Nee tuurlijk niet'' Reageerde Kai vol sarcasme, wat hij dan ook echt uit drukte. Zo was hij gewoon. Je kon er tegen of niet.
Het duurde niet lang of Kaie kwam weer terug bij hem in de boom. Ze kwam tegenover hem te zitten. Zijn blik viel op haar lichaam, daarna haar gezicht. Ze leek niet verandert vergeleken met toe. Nog steeds had ze zo'n mooi gezicht waar de donkere lokken van haar haar langs hingen en een mooi beeld van haar weer gaven. Kai had vanaf het begin al zo over haar gedacht, maar nooit was er echt iets van een relatie tussen hen ontstaan.
Al snel startte ze een gesprek, wat ook wel nodig was nu ze elkaar al een tijdje niet meer gezien hadden. Kai haalde kort zijn schouders op zodra ze vroeg hoe het met hem ging. ''Het gaat z'n gangentje'' Antwoordde hij een simpel. Een ander antwoord kon je op zo'n moment niet van hem verwachten. Hij grijnsde even flauwtjes door de woorden die volgden, ze had hem niet verwacht. ''Verhuizing, nieuwe school en ga zo maar door'' Vertelde Kai in het kort aan haar. ''En hoe is het met jou? Nog even mooi zoals altijd'' Begon Kai al snel wat flauwtjes tegen haar. Maar zij kende hem al langer, dus ging hij er wel vanuit dat ze het kon hebben van hem.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    di sep 11, 2012 8:10 pm



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


De jongeman had redelijk vermaakt gekeken. Het had bijna geleken alsof hij haar stilletjes uitlachte maar ja wat er precies in zijn hoofd omging zou ze nooit weten, ze zou het niet eens willen weten. Zijn sarcasme was verfrissend, heerlijk zelfs bijna. Ze miste gewoon zoveel dingen van toen en nu was er een klein stukje terug gekomen. Haar hoofd hield ze een klein beetje schuin op het moment dat hij tegen haar sprak. Ja, bij hem was het eigenlijk niet altijd lastig, hij was rustig, sarcastisch en een enorme gek maar wel zo gezellig dat ze bij hem in de buurt wilde zijn.
Hij had wel antwoord gegeven maar het beviel haar van geen kanten. Zoals altijd was ze toch weer iets te nieuwsgierig dan vaak goed voor haar was en ze snoof even. "Verhuizing? Wat is er dan gebeurd? Ik dacht dat het zo goed ging met dat bedrijf en zo." zei ze tegen hem voordat ze besloot om antwoord te geven op zijn vraag. Er was nog iets achter de vraag aan haar toegevoegd maar zoals altijd besteedde ze daar niet al te veel aandacht aan. Ze was al zo lang zo, ze had het inmiddels wel een klein beetje gezien, al snapte ze natuurlijk ook wel dat het anders had kunnen zijn en in dat geval was ze blij zat met dat ze er in ieder geval altijd zo uit zou zien. "Maar met mij gaat het... redelijk. Niet bijzonder goed of slecht dus dat is in ieder geval weer een flinke meevaller." zei ze luchtig. Ze leunde wat achterover, haar handen achter zich geplaatst zodat ze daar wat steun had. Ze had nooit echt heel erg veel rust in dat lijf van haar, bijna altijd wilde ze wel iets doen als ze niet aan het dromen was. "Je ziet er zelf ook niet zooo slecht uit, je zou bijna zeggen dat je getraind heb." zei ze met een plagende klank in haar stem. Ze hield af en toe wel van wat zieken, drama kon er soms ook nog wel eens bij... Toch was sarcasme echt hetgeen waar ze het meeste van hield boven alles. De meeste die haar dan ook kenden die wisten dat maar al te goed. Open deuren in trappen en mensen zieken, nog twee van die dingen die ze zo leuk vond.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    wo sep 12, 2012 7:59 am

Kai volgde bijna elke beweging die haar lichaam maakte. Zo zat ze met haar hoofd licht wat schuin, tegenover hem. Kai keek er kalm naar. Het was die reactie die ze wel vaker met haar lichaam gaf. Het had wel iets. Het duurde niet lang of ze reageerde op zijn woorden. Het feit dat hij hier zo ineens naar toe verhuis was leek haar te interesseren. Ze begon dan ook over het bedrijf en al. Het bedrijf dat eens zo goed was. Nu was er niets meer van over. Zijn vader had er behoorlijk van gebaald. Maar nu had hij nieuw werk en dat beviel hem. Zijn moeder nam nog de moeite om naar haar werk te reizen die zich in hun vorige woonplaats bevond. Kai was de enige die zich moest vestigen hier. Maar hij was geen moeilijk persoon, maakte makkelijk contact en een belangrijk punt: Kaie, die hij weer was tegen gekomen. Het was altijd gezellig met haar geweest en dat zou vast ook zo blijven.
''Baas stopte, bedrijf failliet'' Reageerde hij flauwtjes maar gewoon weg simpel. Het deed hem ergens dan ook niet heel veel. Hij zou zijn weg wel weer vinden. Enkel vroeg hij zich af hoe de school zou zijn, maar dat zou hij later wel zien. Hij hield zich normaal gezien toch al niet veel bezig met school. Iets waar hij de moeite ook niet voor nam om het serieus te nemen. Kai stelde haar een weder vraag. Ze reageerde niet op de woorden over dat ze mooi was, maar dat hoefde ook niet van hem. Het was enkel wat flauw gedrag geweest van hem. Iets wat ze wel gewend was en geen moeite mee leek te hebben. Het duurde niet lang of ze vertelde hem hoe het met haar ging. Kai luisterde er kalm naar. Hij knikte uiteindelijk eens was. ''Klinkt als een prachtig levensverhaal'' Zei hij met een lichte sarcastische klank in zijn stem. Zelf trok Kai even een been op en zette zijn voet op de tak. Voor een moment keek hij omlaag naar de grond. Een vogeltje zat onder hem in de grond te wroeten, opzoek naar iets eetbaars. Kai zijn hand pakte een takje vast en brak het af. Het duurde niet lang of het takje glipte uit tussen zijn vingers weg en kwam beneden op het vogeltje terecht. Het vogeltje schrok zich rot en vloog al snel weg. Kai grijnsde flauwtjes.
Maar het duurde niet lang of zijn aandacht ging al gauw terug naar Kaie door haar woorden over hem. Kai trok lichtjes een wenkbrauw op. ''Niet zo? Ik dacht dat ik er altijd al zo aantrekkelijk uit zag'' Zei Kai algauw met een grijns tegen haar. Hij gaf haar een knipoog. De kalme uitdrukking op zijn gezicht verscheen daarna weer. ''Al iets in gedachten voor vandaag?'' Vroeg Kai kalm aan haar. Kai wist zelf nog niet hoe hij deze dag in zou vullen. In ieder geval was het zo al wel gezellig met Kaie, dus dat kon hij best even volhouden.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    wo sep 12, 2012 8:12 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Het bleek dus een prachtig levensverhaal te zijn en ze grijnsde. Ze wist wel dat daar echt niets van klopte. Haar leven was niet meer zo spannend de laatste tijd als dat het enkele jaren geleden was geweest. Af en toe miste ze het wel, dat gaf ze ook zeker toe, spanning was soms wel eens fijn al bleek het ook goed te zijn wanneer het er voor de verandering eens niet was. Soms zocht ze het nog wel eens op, een bekend gevoel van spanning of rust, zoals eigenlijk dit moment was. Daarom was ze ook zeker blij dat ze nu bij Kai was. Hij had haar altijd al Kaie genoemd, het was in de loop der jaren haar bijnaam geworden al vond ze het ergens af en toe nog wel fijn wanneer ze gewoon Mary werd genoemd.
"Nee, sorry ik vergiste me. Je bent altijd al een hunk geweest maar nu." zei ze met overdreven sarcasme en ze waaide even met haar hand voor haar gezicht. Ze grinnikte zacht en schudde haar hoofd even kort heen en weer van het lachen. Ze had hem wel gemist al zou ze het nooit echt toegeven waarschijnlijk. Daar was ze niet zo goed in, gevoelens tonen. Behalve wanneer het vrolijke gevoelens waren maar in dat opzichte leek ze altijd wel vrolijk. Degene die haar kenden die zouden het in haar ogen kunnen zien maar de vreemden die zouden denken dat ze een van de meest gelukkige mensen was op aarde.
"Nee, ik heb nog geen flauw idee. Eigenlijk was ik van plan geweest de hele dag te dromen hier maarja toen kwam er een of andere debiel voorbij en werd dat plan ook weer verstoord." zei ze met een scheve grijns op haar gezicht. Dat was zeg maar haar ding, scheef lachen. Ze haalde even diep adem en keek kort naar beneden naar het kleine vogeltje dat zich zo had dood geschrokken, dat arme ding. Ze ging weer gewoon op haar rug liggen, dat vond ze altijd prettig, dan leek het alsof ze alleen was en toch was ze het niet, ja echte logica was het weer. "Kom zelf eens met iets briljants dan Einstein.' zei ze luchtig tegen hem.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    wo sep 12, 2012 10:05 am

Kai moest eerlijk toegeven dat hij Kaie haar aanwezigheid had gemist, al was ook hij iemand die dat niet zou verwoorden. Toch hield hij het zo wel gezellig met haar wat een teken was dat hij het dan ook goed vond zo. Kaie of officieel eigenlijk Mary, was een erg goeie vriendin van hem. Zodra ze elkaar een tijd niet meer zagen, begon hij dat ook wel te voelen. Eigenlijk had hij nooit echt begrepen waarom dat zo was gelopen, maar hoe dan ook waren ze elkaar nu weer tegen gekomen. En dat leek hem een goed begin.
Kai luisterde aandachtig naar haar woorden over dat hij altijd al een hunk zou zijn geweest. Kai grijnsde langzaam aan even wat door haar overdreven uitgedrukte sarcasme. Ja zij kon er net zo goed wat van. Maar daar hield hij dan ook wel van. Hij had iemand nodig die het leven ook niet al te serieus nam, en wist hoe lol te maken. ''Maar nu.. heb ik het nog steeds'' Reageerde hij met een kalme grijns. Hij tilde een hand op en streek met zijn vingers voor een kort moment door zijn blonde haren heen, alsof hij stond te poseren als model. Hij plaatste zijn hand daarna al snel weer op de tak zodra ze begon te lachen. Kai grinnikte dan ook even. Kai wist dan ook wel de verschillen tussen vrolijk en echt vrolijk bij Kaie. In dit geval was ze echt vrolijk. Want ze hadden ook gewoon weer lol zoals vroeger, zoals het hoorde.
Aandachtig luisterde Kai naar haar woorden over wat ze deze dag zou gaan doen. Veel kwam daar enkel niet uit. Maar verder in haar woorden moest hij lichtjes wel weer wat grijnzen. ''Correctie, een knappe debiel. Waar je wel weg van kan dromen'' Reageerde hij op haar alsof hij haar aan het verbeteren was. Die scheve grijns stond weer op haar mond, iets wat een duidelijk kenmerk was van haar. Net zoals dat ze haar hoofd wel eens wat scheef kon houden. Het waren trekjes die voor Kai allemaal bekend waren, dat idee voelde aangenaam voor hem. Kai zag Kaie uiteindelijk naar beneden kijken, naar de plek van het vogeltje. Zachtjes grinnikte Kai wat, hij had geen medelij met het vogeltje gehad. Zijn blik ging dan ook al gauw genoeg weer terug naar Kaie. Vooral door haar woorden die ze uit sprak nadat ze neer was gaan liggen. Ze noemde hem ineens Einstein? Kai ging met zijn vingers langs de plek waar een snor zou kunnen zitten. Hij deed voor even alsof hij het uiteinde van de snor vast pakte en grijnsde weer wat. ''Dan zou ik er nog genialer uit zien'' Reageerde hij flauwtjes. Hij dacht even na maar er schoot hem al gauw genoeg iets anders te binnen. ''Zit jij ook op die Usay high?'' Vroeg hij al gauw aan haar. Benieuwd naar waar zij nu zou zitten. Als ze op dezelfde school zat dan kan dat ook wel lache wezen.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    do sep 13, 2012 12:57 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Kort leek het allemaal niet zo goed tot haar door te dringen. Ze was weer eens weg gedroomd. Alleen al de gedachte aan bepaalde dingen konden ervoor zorgen dat haar fantasie er met haar vandoor ging. Ze luisterde totaal niet naar wat hij zei tegen haar, ergens had het haar wel bereikt maar het was vaag op de achtergrond van waar ze nu aan dacht. Pas toen hij vroeg of ze op dezelfde school zat als waar hij heen ging kwam ze weer een beetje uit haar wereldje en ze schoot omhoog waarna te met een fonkeling in haar ogen knikte.
"Ja, helaas wel. Van mijn nieuwe pleegfamilie moet ik toch maar eens een school afmaken. Het nadeel is dus dat ik me totaal niet concentreer en me eigenlijk liever op iets had gestort wat ik wel leuk vind. Maar goed, ze vinden schrijven niet goed genoeg voor me." zei ze en ze trok een vies gezicht. Ze mocht haar nieuwe pleeggezin totaal niet. Het waren een op een hoop gegooide, rijke kakkers die zoals al te verwachten, vampiers waren. Ze kon hun bloed wel drinken al was het jammer voor haar dat ze dat dus niet kon doen. Ze schudde haar hoofd en slikte. "maar ja, ik ga dus ook naar Usay High... Hoezo heb je al een idee dan?" vroeg ze hem met een vage grijns. Toch ging kort haar gedachte terug naar haar eigen kleine familie van voor dit alles... ze zou er alles aan doen om hun terug te krijgen. Ze miste ze enorm maar dat toegeven was zeker niet iets voor haar.
"Maar oké je bent zeker een knappe Einstein." zei ze grinnikend. Voor nu wilde ze er gewoon even niet aan denken, het hoefde ook eigenlijk niet, het was alweer te lang geleden maar toch.. ze miste het gewoon heel erg en ze kon er niets aan doen dat ze er af en toe nog heel even kort bij stilstond. Ze voelde dat er een zacht windje op kwam steken en ze haalde een hand door haar ravenzwarte haren heen. Even slaakte ze dromerig een zucht en toen besloot ze haar aandacht weer te vestigen op wat Kai dan ook zou zeggen.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    do sep 13, 2012 4:53 am

Voor een moment bleef het opvallend stil aan Kaie haar kant. Alsof ze er met haar hoofd niet bij leek te zijn. Kai had het maar half door en sprak dan ook gewoon door tegen haar. Maar zodra hij over de school begon leek ze weer terug op de wereld te komen. Kai keek even met een licht wat flauwe grijns richting haar zodra ze recht schoot. Daarbij verscheen er een fonkeling in haar ogen. Het had wel wat, al paste het niet bij haar woorden. Het klonk niet positief. Zou dat betekenen dat de school ook niets was? Kalm luisterde hij naar haar woorden. Hij grinnikte even door de manier hoe ze erbij keek. Zij was ook geen type voor school, net zoals hij dat niet was. Het interesseerde hem ook vrij weinig. Maar net zoals bij haar hadden zijn ouders liever ook dat hij uiteindelijk wat bereikte met zijn opleiding.
''Iets wat jij leuk vind?'' Begon hij kalm tegen haar. ''Iets leuks zoals ik?'' Maakte Kai zijn woorden al gauw af met een lichte flauwe grijns. Kai wist dat ze bij een pleeggezin zat. En dat het niet iets was waar ze graag over praatte. Zelf zag hij haar het liefst niet somber, maar hij was ook iemand die zich moeilijk kon inleven in anderen. Daarom ging hij er ook niet teveel op in. Dat bespaarde weer wat gedoe. Kaie vertelde hem vervolgens dat ze ook naar Usay High ging, daarbij vroeg ze of hij al een idee had. Kai knikte eens. ''Me ouders hebben een haat aan me en sturen me naar school, die school'' Reageerde Kai flauw op haar met licht weer wat sarcasme.
Kai zijn blik bekeek haar gezicht even wat, ze leek er nog steeds niet helemaal bij. Veel hield haar vast bezig. Maar ze antwoordde toch op zijn woorden. Hij grinnikte even lichtjes. ''Weet ik'' Reageerde hij kalm, maar ook voor de grap. Het was niet dat hij een groot echo had, maar hij maakte er wel eens grapjes over. Het duurde niet lang of ze slaakte wat dromerig een zucht, al richtte ze zich daarna wel weer op hem. ''Dromen over hoe ik er uit zie zonder shirt?'' Reageerde hij dan ook weer wat flauwtjes op haar met een lichte uitdagende grijns, die uitdaging straalde zijn ogen dan ook net zo goed weer uit. Af en toe herkende je dan weer de jonge ondeugende Kai erin.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    za sep 15, 2012 12:58 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Hij maakte een opmerking die ze vanaf zijn kant natuurlijk wel had kunnen verwachten. Dat had ze ook en ze schudde haar hoofd even zachtjes heen en weer. Een kleine lach stond rond haar lippen. Af en toe was hij echt niet uit te staan, was hij best uit de hoogte en heel erg sarcastisch. Toch mocht ze hem nog steeds na een aantal jaren. "Nee, wat denk je wel niet. Zeker dat jij zo belangrijk ben dat ik over JOU droom." zei ze plagend tegen hem. Ze stond op en keek even naar beneden. Haar evenwicht bewaren was makkelijk voor haar. Waar ze wel allemaal niet had opgestaan of vanaf was gesprongen in die jaren. Ze sprong naar beneden en kwam met een zachte plof neer.
"Nee, ik denk niet aan jou zonder shirt, al zou dat misschien niet eens zo erg zijn" begon ze met een plagende ondertoon in haar stem, [i]"Daarnaast... heb ik geen flauw idee wat we kunnen doen. Verzin zelf eens wat." zei ze tegen hem met een lachje terwijl ze omhoog keek. Ze wilde in ieder geval iets gaan doen want op het moment kon ze het niet hebben dat ze niets deed. In haar eentje niets doen, prima... Met meerdere mensen niks doen... Niet prima, daar kon ze gewoonweg niet tegen. Ze sloeg een hand voor haar mond en gaapte. De laatste paar nachten had ze nauwelijks kunnen slapen. De bedden op school vond ze verschrikkelijk, de lessen haatte ze nog meer en de mensen... Nou die vielen nogal tegen vond ze. Zoveel leuke had ze nog niet ontmoet. "Zullen we anders sowieso even een stuk lopen? Dan verzinnen we ondertussen nog wel iets wat we kunnen doen." zei ze hem.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    za sep 15, 2012 2:12 am

Kai zag een kleine lach zichtbaar op haar lippen. Ja zij was dan wel weer iemand die nog wel weer de humor in zag van zijn ego centrische woorden. Al was het allemaal voor de grap. Normaal dacht hij niet heel hoog van zichzelf. Al wist hij wel dat hij in de smaak viel bij de meiden, in ieder geval was dat zo geweest op zijn vorige school. Dat hadden de meiden daar duidelijk aan hem laten weten. Kai had er echter nooit heel veel mee gedaan. Hij was wel eens met een naar het school bal of feest geweest omdat ze het dan zo graag wilden dat ze er bijna voor op hun knieën gingen. Maar meer dan dat werd het dan ook meestal niet. Kai was een makkelijk persoon, maar hij nam niet zomaar een vriendin. Het meisje zou wel echt wat voor hem moeten betekenen.
Kai luisterde naar haar woorden over hem en de droom. Hij grijnsde even licht wat. ''Natuurlijk'' Reageerde hij gelijk op haar. Hij volgde haar bewegingen met zijn ogen zodra ze recht stond. Kai had haar vaker zo gezien. Hij had nooit geweten dat ze een half vampier was, daarom verbaasde het hem ook elke keer weer hoe ze dit voor elkaar kreeg. Ze sprong vervolgens naar beneden. Kai keek kalm omlaag naar haar. Ze landde perfect en met kalmte op de grond. Alsof ze een kat was die altijd op haar pootjes terecht kwam. Kai luisterde kalm naar haar woorden die volgde. Hij grinnikte al snel even. ''Ik wist wel dat je op me viel'' Reageerde hij uitdagend op haar met een knipoog. Hij ging daarna ook van zijn tak af en kwam kalm op de grond terecht. Het was niet een mega hoogte geweest dus ook hij kon nog wel op een normale manier blijven staan zodra hij op de grond terecht kwam. Ze ging daarna al snel verder met praten, over dat hij maar eens wat moest verzinnen om te gaan doen. Het duurde daarna niet lang of ze gaapte ineens. ''Jou naar bed brengen, lijkt me een goeie optie'' Reageerde hij flauwtjes op haar. Hij knikte daarna eens na haar woorden die volgde. Hij vond het best, al had hij eigenlijk al wel een idee van wat ze zouden kunnen gaan doen. Hij sloeg ineens een van zijn sterke gespierde armen om haar schouders heen. ''Wat dacht je van uit gaan? Of is het daar hier te dood voor?'' Vroeg hij met een kalme grijns aan haar.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    za sep 15, 2012 2:23 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Hij had naar haar gekeken alsof het een wonder was dat zo terecht kwam. Voor haar was het niet anders dan normaal. Ze was het zo gewend, het was gewoon... ja normaal dus. Ze keek omhoog en toen pas drong het tot haar door dat hij weer zo'n persoon was die niet wist wat ze was. Soms was het nogal redelijk vermoedelijk dat niemand het wist, in ieder geval nauwelijks iemand. Ze schudde haar hoofd toen hij wat klunzig neer kwam. Tenminste dat was haar mening van zijn sprong naar beneden. "Uhm.. nee ik ga niet naar bed. Ik ben niet zo'n enorme slaper. Daarnaast.. mag ik ook gewoon een keer gapen in me leven?" zei ze met een grijns tegen hem.
Opeens werd er een arm om haar heen geslagen en ze keek naast haar, naar de plek waar hij stond. Ergens vond ze het wel prima, omdat ze hem al zo lang kende, maar toch was het ook wel een klein beetje ongemakkelijk voor haar. "Nou, het is knap dood hier maar we kunnen wel uitgaan op zich. Al moeten we dan weer dat hele stuk lopen, en moet ik moeite doen..." zei ze tegen hem terwijl ze hem zacht een duwtje gaf als teken dat hij van haar af moest gaan. Ze verdween onder zijn arm vandaan en een stukje verder bleef ze staan. Het was nog waar ook, het was bijna letterlijk een dode boel hier op deze school, niet dat hij wist dat er vampiers op school zaten. Ze knipoogde naar hem en verdween achter de bosjes. Hij zou misschien vanzelf wel komen en zo niet.. dan niet, geen probleem.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    za sep 15, 2012 3:52 am

Kai keek lichtelijk wat droogjes richting Kaie die met haar hoofd wat schudde zodra hij neer kwam op de grond. Ja hij was nou eenmaal niet zo stabiel als zij, dat kon hij ook niet helpen. Al heeft hij genoeg aan de sportschool en al gedaan dus hij kon wel wat hebben. Het was dan ook wel aan hem te zien als je naar zijn lichaam keek. Kai luisterde kalm naar haar woorden, nadat hij op haar had gereageerd dat ze gaapte. ''Nou een keertje dan'' Reageerde hij flauwtjes op haar. Hij sloeg daarna een arm om haar heen. Hij trok zich er nooit ergens van aan hoe iemand daar op reageerde. Meestal hadden vrienden van hem er geen moeite mee. Ze zagen het gewoon als vriendschap. Hij bedoelde er verder ook niet zo zeer wat mee. Terwijl ze verder liepen luisterde Kai naar haar woorden over hoe het hier ging. Het leek erop dat er niet heel veel te beleven was, maar dat was niet het enigste. Ze leek een aardig stuk niet te willen lopen. Kai grinnikte even. ''Luie donder'' Reageerde hij met een lichte grijns op haar.
Ze gaf hem vervolgens een duwtje waardoor hij wat naar achteren ging met zijn lichaam. Maar ze kroop dan ook al onder zijn arm vandaan. Kai liet zijn arm zakken en zuchtte eens lichtjes. ''Vond je het niet fijn warm bij mij?'' Vroeg hij flauwtjes. Af en toe kon Kai ook nog best sexistische grappen maken, maar bij dames moest je daar altijd wel wat meer mee oppassen dus hij deed het dan ook wel minder. Toch kon hij het niet altijd laten. Maar hij trok zich dan ook van weinig dingen aan. Als je er niet tegen kon moest je niet met hem om gaan, zo simpel zat het. Gelukkig was Kaie iemand waar hij een goeie vriendin aan had. Kaie liep een stukje van hem vandaan en knipoogde algauw naar hem waarna ze ineens de bosjes in ging van het pad af. ''We gaan toch geen verstoppertje spelen he!?'' Reageerde hij gelijk wat droog op haar waarna hij haar wel achterna ging. Natuurlijk ging hij haar achterna. Hij had haar al even niet meer gezien. Nu wilde hij wel weer wat tijd met haar doorbrengen natuurlijk.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 6:20 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Ze grinnikte terwijl ze steeds verder de bosjes in verdween. Het geluid dat ze voortbracht was minimaal maar het geluid dat Kai voortbracht was voor haar nogal luidruchtig. "Nou.. Zo warm was je nou ook weer niet hoor. Besides, we moeten toch iets te doen hebben." zei ze tegen hem waarna ze even kort stilstond zodat hij haar in zou halen. Nee, het was nou niet haar bedoeling om verstoppertje te spelen, ze wilde gewoon even kort de tijd hebben zodat ze alles op een rijtje zou kunnen zetten en weer haar controle terug zou krijgen. Niet meer dromen vandaag, het zou anders niet al te goed eindigen wist ze van zichzelf.
Toen ze doorkreeg dat hij vlak bij haar in de buurt was begon ze alweer rustig te lopen. Ze besloot haar pas wat trager te maken zodat het voor hem wat makkelijker was om haar bij te houden. Ergens vond ze dat ze het hem moest vertellen. Hij moest weten waar hij mee te maken kreeg op die school, hij moest weten wat ze werkelijk was na al die jaren dat ze hem nu al kende. Ze vroeg zich af of het hem was opgevallen... Dat ze niet verouderd was in de afgelopen jaren. Het leek haar stug dat het hem niet was opgevallen. Ze schudde even haar hoofd en promp bleef ze staan. Ze had haar gedachten op een rijtje en ze wist wat ze moest doen. Toch wilde ze hem eerst wat vragen voor ze op overhaasde acties over ging. "Wat weet je allemaal van Usay High, Kai?" vroeg ze hem zachtjes en ze keek even naast zich om zo zijn reactie te kunnen peilen. Naar aanleiding daarvan zou ze besluiten of ze het hem wel of niet zou moeten vertellen.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 7:44 am

Kai luisterde naar haar woorden terwijl hij haar achterna was gegaan de bossen in. Een licht grijnsje vormde op zijn lippen. ''Jammer, ik dacht dat je me zo charmant vond'' Reageerde hij flauwtjes op haar. Kalm keek hij naar haar zodra het hem was gelukt om bij haar in de buurt te komen. Ze had een opvallend snelle stap, niet dat Kai er moeite mee had. Ze was gewoon een vlotte dame. Dat vond hij prima. Althans hij nam aan dat het alleen dat was. Maar dat was niet zo. Er zat wel meer achter, net zoals haar verschijning. Ze leek nog net zo als dat hij haar ontmoet had. Er was echt helemaal niets verandert. Toch had hij zich daar nog niet heel veel van aan getrokken. Hij was allang blij dat hij haar weer tegen was gekomen. Hij had dan ook niet door dat zij er aan zat te denken om hem iets belangrijks te gaan vertellen. Iets wat hij eigenlijk wel moest weten over zijn nieuwe school. Ze vroeg na even dan ook ineens wat hij allemaal al wist over Usay High.
Kai keek even licht wat vragend richting haar. Ze vroeg het zachtjes. Alsof zijn antwoord erg belangrijk zou zijn. Kai haalde zijn schouders op. ''Wat moet ik er over weten? School is school, saai dus'' Reageerde Kai droogjes op haar. Hij wist niet wat hij anders zou moeten antwoorden. Hij was nog nauwelijks bij de school geweest. Hij had er tot zoverre nog niks bijzonders bij gezien dus hij begon zich ook wel af te vragen waar de vraag van Kaie ineens vandaan kwam. ''Is er iets mee aan de hand ofzo?'' Kwam er dan ook al snel bij hem uit terwijl hij zijn handen in zijn broekzakken stopte. Hij wachtte maar af, misschien kwam er wel iets spannend's, wie weet.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 8:23 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Zijn opmerking ervoor had ze totaal genegeerd. Het was niet dat ze dat expres deed, het ging gewoon volledig langs haar heen. Ze slikte even en keek enkel naar de grond. Ze wilde namelijk niet dat hij ook maar een beetje van haar emotie in haar ogen zou kunnen zien. Zoals ze ook al had verwacht was het zo dat Kai niks wist, totaal geen idee had van wat er daar gaande was op die school. Hoe moest ze dit in godsnaam aan hem uitleggen zonder dat hij haar zou uitlachen. Misschien verklaarde hij haar wel voor gek. Moest ze hem wel iets vragen? Misschien dat ze het hem gewoon beter in een keer kon vertellen, dan was het in ieder geval nog zo dat hij wel moest luisteren wanneer er een stortvloed van woorden uit haar mond kwam. Toch leek het wel alsof hij door had dat er iets aan de hand was.
Zijn handen stopte hij in zijn broekzakken en ze zuchtte. De spanning van haar kant nam best toe en ze haalde even een hand door haar donkere haren heen. "Usay high is niet een normale school, alles behalve dat. De wereld is totaal niet zoals je denkt. Het bestaat niet alleen uit mensen en dieren. Er zijn nog andere soorten als het waren. Vampiers bestaan wel degelijk en ze zijn in grotere getale dan je denkt." stortte ze er in een keer uit. Ze keek nog steeds niet naar hem en ging dan ook direct weer verder zodat hij er niets op zou kunnen zeggen. "Er zijn ook halflingen. Dat zijn vampieren die zich niet hoeven voeden aan bloed. Ze leven ook nog gedeeltelijk.. tenminste dat houd ik mezelf voor dan. Ondanks dat verouderen ze nog steeds niet en beschikken ze gedeeltelijk over dezelfde vaardigheden als vampiers maar dan zwakker... Ik ben geen mens Kai." zei ze en bij het laatste wat ze hem vertelde keek ze hem aan. Ergens in haar ogen kon angst te vinden zijn, paniek misschien nog wel een beetje. Toch vond ze dat er goed aan gedaan had, zijn reactie zou meer aangeven dan hij kon beseffen. Het gaf aan of hun vriendschap hier ten einde zou lopen of niet.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 9:02 am

Kai had zijn handen in zijn zakken gestopt. Hij nam zo dan ook wel een afwachtende houding aan. Hij was benieuwd wat Kaie zou gaan antwoorden. Want hij kreeg wel degelijk in de gaten dat er wat was. Het was enkel zou dat hij niet wist wat hij kon verwachten van haar. Maar het moest wel iets bijzonders gaan zijn. Kaie ging met een hand door haar donkere haren heen. Kai trok een wenkbrauw ligt wat op. Ze leek wat gespannen? Hij had dan ook weer de neiging om te vragen wat er was. Nu wilde hij het ook echt weten ook. Maar precies op dat moment begon Kaie hem te vertellen hoe het zat. Dezelfde uitdrukking op zijn gezicht bleef hij een hele tijd op zijn gezicht vast houden. Namelijk een niet begrijpende blik. Nou ja hij begreep maar al te goed waar ze het over had, maar hij kon het gewoon niet geloven dat ze het werkelijk zei. Spoorde ze wel helemaal? Vampieren? Dat moest een grapje zijn. Kai wilde antwoordden zodra er een stilde viel. Hij trok zijn mond dan ook al open maar ze praatte algauw weer verder. Kai luisterde er maar weer naar. Voor een moment keek hij weg.
Het enige wat hij als eerst uit kon brengen was een droog kuchje. Hij richtte zich vervolgens tot haar. Hij stond klaar om een sarcastische reactie te geven. Maar toen merkte hij de lichte angst op in haar ogen. Hij keek even licht wat verrast. Wat was er toch met haar? Hij kwam wat meer voor haar staan en keek haar in de ogen aan. ''Vampiers? En jij bent geen mens?'' Reageerde hij als eerst op haar. Het kwam er wat droog uit nog. ''Je snapt dat dat vreemd klinkt tegenover mij?'' Zei hij dan ook. Hij was al helemaal iemand die zoiets moeilijk serieus kon nemen. ''Maar ik zou je wel willen geloven, je liegt niet, dat kan ik zien'' Zei hij uiteindelijk dan ook tegen haar. Die angst was niet voor niets zichtbaar in haar ogen. Dat gaf aan dat er echt wat was. Ze zou nooit liegen tegen hem. Niet op een manier zoals ze zich nu gedroeg.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 9:14 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


De hele tijd tijdens dat ze had gesproken had hij een niet begrijpende blik in zijn ogen gehad en het ergste kwam in haar gedachten tot stand. Hij zou haar niet geloven, dat wist ze zeker. Het klonk allemaal als onzin, alsof ze dronken was en zomaar iets uitkraamde. Ze was zo bang dat hij haar niet zou geloven, dat hun vriendschap voorbij was want dat wilde ze totaal niet. Ze slikte toen hij sprak. Een droog kuchje was eraan vooraf gegaan en ze zag de zaak al somber in. Toch was zijn blik licht verrast geworden toen haar aankeek, alsof haar blik er voor zorgde dat er iets in zijn gedachten veranderde.
Zijn woorden kwamen droog uit zijn mond en ze keek heel even naar de grond. Toen ze weer naar hem opkeek had ze weer een wat zekerdere blik in haar bruine ogen staan. Ze wist dat ze gelijk had, ze was het bewijs ervan. "Ik weet dat het raar moet klinken maar geloof me ik.." begon ze en toen zei hij dat hij haar wilde geloven. Even wist ze niet wat ze moest zeggen en de dame sloeg stil. Haar ogen waren groot geworden van zijn reactie. Ze had het gewoon niet aan zien komen. "Dankje.. Denk ik." begon ze twijfelend en ze schuifelde wat met haar voet waarna ze eigenlijk de neiging steeds meer kreeg om weg te rennen. Ze wilde nu eigenlijk dolgraag gaan rennen maar ze wist dat dat er alleen maar voor zou zorgen dat het nog raarder werd tussen hen. " Sorry maar ik vind het gewoon zo raar dat je het wil geloven." mompelde ze toen. Ze slikte de brok in haar keel weg en keek weer naar hem op. "Ik ben ook geen mens. Ik ben een halfling. Ik verouder niet daarom zie ik er nog hetzelfde uit als die tijd geleden, daarom ben ik een stuk stabieler en sneller dan dat jij bent.' voegde ze er aan toe als een korte verklaring. Een ander had haar allang voor gek verklaard of gewoon hard uitgelachen. Dit was een van de redenen waarom ze hem zo verschrikkelijk mocht. Hij wist wanneer het serieus was en wanneer niet.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    zo sep 16, 2012 9:39 am

Een lichte zucht ontsnapte de jongeman zijn mond. Moment zoals dit waren vreemd. De woorden klonken ongeloofwaardig en toch kreeg hij door dat ze niet loog. Die blik van haar zei genoeg. Hij kende haar lang genoeg om te weten wanneer er iets met haar was en wanneer ze net zoals hij gewoon grappen maakte. Het verschil was echter dat hij nooit veel over zichzelf los liet. Hoe hij zich op sommige moment echt voelde en dat soort dingen. Hij hield niet van die sentimentele momenten. Maar een moment zoals dit, hij wist dat hij er dan gewoon even voor haar moest zijn. En dat deed hij ook. Ze wilde een antwoord geven. Maar zodra ze zijn woorden hoorde viel ze stil. Kai reageerde er niet op. Hij keek haar enkel kalm in de ogen aan. Om te zien wat haar reactie zou zijn, voor hetzelfde geld was dit allemaal wel spel en zou ze hem dit keer in het gezicht uitlachen omdat hij er in getrapt zou zijn. Maar natuurlijk gebeurde dat niet, nee natuurlijk niet. Ze kenden elkaar te goed. Ze wisten wanneer ze er voor elkaar moesten zijn.
Hij zag hoe haar ogen groter werden. Ze had het waarschijnlijk niet aan zien komen, zijn reactie. Normaal was ze natuurlijk de sarcastische hij gewend. Dit was nog een bewijs dat ze niet loog. Na een korte stilte bedankte ze hem. Kai reageerde er niet echt op. Hij volgde enkel haar bewegingen. Dit leek een ongemakkelijke situatie voor haar te zijn. Dat was het ook gewoon wel. Maar hij deed zijn best om nu even een echt goeie vriend voor haar te zijn. Zoiets zou hij op het moment alleen voor haar doen. Uiteindelijk kwam ze weer met wat meer worden. Hij grijnsde langzaam aan even wat flauwtjes doordat ze sorry zei. Hij haalde zijn schouders eens op. ''Het klinkt nog steeds vreemd'' Antwoordde hij kalm op haar. Hij zag toen dat ze slikte, ze had er gewoon echt moeite mee. Kai slaakte een lichte zucht. Hij luisterde naar haar woorden. Ondertussen kwam hij zelf dichter bij haar. Hij sloeg zijn armen voor een moment om haar middel. Kalm hield hij haar wat tegen zich aan terwijl hij een hand op haar achterhoofd plaatste. Hij liet zijn vingers door haar donkere haar heen glijden. Het was als een troostend gebaar bedoelt. ''Het was me al opgevallen dat je er nog steeds even mooi uit zag'' Zei Kai flauwtjes tegen haar. Helemaal serieus zou hij nooit worden. Maar hij bedoelde het lief tegenover haar. Langzaam aan liet hij haar weer wat los, maar de kalme blik in zijn ogen bleef.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    ma sep 17, 2012 2:41 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Hij had gezegd dat het nog steeds vreemd klonk en dat snapte ze ook wel. Ze had vroeger zelf nooit geweten waarom ze sneller was dan anderen, stabieler, sneller genas dan de meeste andere kinderen en waarom ze zoveel meer leek te horen en zien. Toch had het haar allemaal normaal geleken, ze had er nooit naar gevraagd omdat haar ouders nooit enig teken hadden gegeven dat het niet klopte. Wel had ze geweten dat haar vader niet haar echter vader was maar er iets achter gezocht had ze nooit. Dit keer wilde ze niet los uit zijn armen en ze vond het juist fijn omdat het haar wel wat meer gerust stelde. Zijn vingers gingen door haar haren heen en ze sloeg ook die van haar om hem heen.
Even bleven de twee zo staan en ze vond het prima, geen woorden, geluiden.. gewoon lekker niets. Ze vond het eigenlijk jammer toen hij haar los liet en ze van elkaar af kwamen. Ze keek hem aan en een klein, zwak, glimlachje kwam rond haar lippen te staan. "ha ha erg grappig. Zo leuk is het niet hoor om altijd hetzelfde te zijn." zei ze tegen hem. Haar normale reactie nu zou geweest zijn dat ze hem van zich af had geduwd en weer was weggelopen maar ze vond het nu gewoon even fijn, zo dicht bij hem. Toch kwam ze langzaam nog meer van hem af en ze nam wat meer afstand. "Zal je me nu anders gaan behandelen dan eerder?" vroeg ze hem toen iets onzeker. Ze vond het niets als hij nu opeens zichzelf anders zou gedragen tegenover haar. Het was een risico dat ze had genomen maar ergens hoopte ze dat ze hem zo goed kon dat hij haar niet van zich weg zou duwen. Ze hoopte het zo erg. Toch was haar blik nu weer op de grond gericht die opeens heel erg interessant bleek te zijn.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    ma sep 17, 2012 5:28 am

Voor een moment had Kai haar in zijn armen gesloten, puur om haar gerust te stellen. Het was vreemd om naar een verhaal als dit te luisteren. Vampieren, en zij, een half vampier. Maar de angst in haar ogen had hem genoeg vertelt. Hij zou haar niet gaan uitlachen, zeker niet als het nodig was dat hij nu wel serieus moest zijn. Kai voelde hoe haar armen zich ook om hem heen sloten. Ze kroop dit keer niet weg onder zijn armen vandaan. Het was echter hij die uiteindelijk besloot om haar weer te laten gaan. Hij wilde geen verkeerde gedachten's bij haar wekken, omdat ze net ook onder zijn arm vandaan was gegaan. Hij wilde niet dat ze dacht dat hij dit moment misbruikte voor andere dingen, omdat hij ook nog wel eens flirterig kon zijn. En hij net ook nog niet een al te serieuze reactie had gegeven. Een zwak glimlachje verscheen op haar lippen. Op het moment leek ze niet meer te kunnen geven. Kai snapte het wel, ze had zojuist iets persoonlijk's verteld. Hij grijnsde even flauwtjes naar haar door haar reactie. Het was dus niet zo gek dat hem iets aan haar was opgevallen, ze was echt niet verandert.
Plotseling ging ze nog verder van hem af. Kai keek even wat verrast naar haar. Had hij iets verkeerds gedaan? Maar toen kwamen haar woorden. Voor een moment bleef de verraste blik in zijn ogen hangen. Maar na even verliet een lichte zucht zijn mond. Dacht ze nu echt dat hij zich anders zou gaan gedragen? Nou ja hij snapte haar onzekere gedrag wel. Ze keek richting de grond, alsof die nu meer haar aandacht trok dan het gespreksonderwerp. Voor een moment keek Kai ook omlaag naar de grond, na de ruimte die even tussen hen was ontstaan. Kai stapte daarna dichter naar haar toe, zodat hij weer dichter bij haar stond. Hij plaatste zachtjes een hand onder haar kin. Hij hij hief haar kin wat op zodat ze hem wel in de ogen aan moest kijken. Kai keek haar kalm aan. Zijn gezicht was dichter bij die van haar. ''Nee'' Reageerde hij kalm op haar. ''Voor mij blijf je de Mary die ik altijd al ken'' Zei hij kalm tegen haar. Hij gebruikte expres haar echte naam. Om te laten merken dat hij het ook echt meende.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    ma sep 17, 2012 5:51 am



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Ze merkte niet dat Kai net als haar even naar de grond keek. Toch was alles redelijk interessant. In dit bos had de grond meer iets weg van zand dan van klei dat ze gewend was. Misschien dat ze daarom wat meer weg was gezakt tijdens haar sprongetje naar beneden. Ze keek weer naar hem op op het moment dat hij wat meer naar haar toe kwam. Op het moment dat hij weer dichterbij haar stond hield hij zijn hand even onder haar kin zodat ze hem wel in zijn ogen aan moest kijken en ze slikte heel even. Zijn reactie was kalm geweest, die kalmte die ze zo verschrikkelijk van hem gewend was in dit soort situaties. Op het moment dat ze haar eigen naam hoorde ging er even een schok door haar lichaam heen omdat ze haar naam gewoon niet vaak meer hoorde. Toch was ze blij dat hij dat gedaan had even heel kort glimlachte ze naar hem. "Dat is mooi." zei ze zachtjes en toen verscheen er weer een kleine fonkeling in haar ogen. Ze wilde gewoon dit gebeuren weer een klein beetje achter haar laten. "Dan neem ik niet aan dat je in bent in een kort wedstrijdje? Aangezien ik toch sneller ben dan jij." zei ze tegen hem en ze trok haar schouders een klein beetje op. Ze grinnikte weer een klein beetje. Ze was gewoon opgelucht dat hij haar niet anders zou behandelen dan eerst... Wat ze dan gedaan zou hebben wist ze niet.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kai

avatar

Aantal berichten : 60
Reputatie : 87
Registratiedatum : 10-09-12

Character sheet
Leeftijd: 19
Liefde: No, i dont.. Clear?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    ma sep 17, 2012 6:29 am

Kai was dichter bij haar komen staan, had haar echte naam genoemd. De naam die hij al lang niet meer met zijn mond had uitgesproken. Hij vond het gewoon een belangrijk punt nu. Kaie was haar bijnaam. En hij vond het een leuke bijnaam. Maar op momenten zoals dit, en wanneer hij wilde laten blijken dat hij het meende, vond hij het nodig om haar echte naam te gebruiken. Kai keek haar kalm in de ogen aan zodra ze hetzelfde bij hem deed. Al leek ze in het begin nog niet zo kalm als hij. Er ging een schok door haar slanke lijf. Het kwam natuurlijk niet vaak voor dat iemand haar bij haar echte naam noemde. Maar hij deed het, en hij wist dat het mocht. Er sierde na even dan ook een licht glimlachje op haar mond. Kai liet zijn hand langzaam aan zakken wanneer dat gebeurde. Zijn handen deed hij weer in zijn broekzakken. Hij grijnsde dan ook langzaam aan weer wat naar haar. Hij knikte eens lichtjes naar haar zodra ze zei dat dat mooi was. Dat vond hij ook, zeker toen hij de fonkeling in haar ogen ontdekte. Hij wilde haar geen pijn doen, laat staan haar in de steek laten. Hij was niet zo'n sentimentele jongen die 'ik hou van je daarom zou ik dat nooit doen' zou zeggen. Maar hij gaf wel echt om haar.
Plotseling begon ze over een wedstrijdje, het leek erop dat het nu weer voorbij was. Dat maakte hem natuurlijk niet uit. Hij vond het nog wel iets om over na te denken, maar ze hadden elkaar nu net weer gevonden. Dan konden ze ook wel weer wat gezellig gaan zijn met elkaar. Langzaam aan verscheen er dan ook een grijns op zijn mond. ''Een kort wedstrijdje? Natuurlijk kan ik je dan nog wel aan'' Zei hij met een flauwe grijns tegen haar. Hij sloeg zijn armen dan ook al gauw over elkaar heen om een stoerdere zekerdere houding aan te nemen. Zijn blik veranderde van kalm dan ookal gauw in uitdagend.

_________________
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kaie

avatar

Aantal berichten : 44
Reputatie : 56
Registratiedatum : 01-09-12
Woonplaats : On the earth

Character sheet
Leeftijd: looks like 19
Liefde: I had love once... But it got taken away
Soort: Half Vampier

BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    ma sep 17, 2012 9:50 pm



[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.] You can't run from me, you can't hide from me. When I want to I'll find you.


Al het sentimentele gedrag en het angstige gevoel was van haar kant af verdwenen. Ze vertrouwde er nu op dat hij haar niet in de steek zou laten. Ze voelde het fijn dat ze het toch een keer met iemand kon delen dan alleen met haar nieuwe ouders. Nu verscheen er ook ene grijns op zijn gezicht en ze vond het weer zo fijn dat er niets gebeurt was verder. Wat zou ze gedaan hebben wanneer hij haar niet had geloofd? Zou ze dan gewoon zijn weggelopen.. Alweer? Toch zou ze daar nu niet aan mogen denken, het was niet gebeurt dus niets om zich zorgen over te hoeven maken. Ze vond het nu allemaal prima hoe het ging.
Hij dacht dat hij haar aankon en dat zorgde voor een vernieuwde lachbui. Ze kon gewoon even niet meer stoppen met lachen en toen dat eenmaal voorbij was schudde ze zachtjes haar hoofd. "Het is zo schattig dat je denkt dat je wint met een wedstrijdje van mij." zei ze tegen hem en ze zag dat hij een stoerdere houding aan wilde nemen. Al gauw verdween de kalmte uit zijn blik en er kwam een beetje uitdaging in te staan, wat ze nog fijn vond ook. Ze keek even om zich heen om te bedenken wat voor wedstrijdje het zou kunnen worden. "Oké wat dacht ze van een soort parcours. Weet je de weg naar de school nog?" vroeg ze hem. Ze wist bijna altijd wel de weg, het was niet lastig. Ze had herkenningspunten en die volgde ze terug. Het maakte haar eigenlijk werkelijk niet zo heel erg veel uit wat zijn antwoord was want direct sprak ze alweer verder. "Wat dacht je van, door de struiken heen, een stukje over de laagst hangende tak van de boom. Daarna verder naar die houtstapel, daar overheen. Vervolgens rennen tot aan het hek van de school." opperde ze.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: And so we meet again    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
And so we meet again
Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Buiten Usay High :: De bossen-
Ga naar: